Við at brúka ein koronapenn er lætt at greina smáligar broytingar í yvirflatuorkuni, hydrofilitetinum og bleytleikanum hjá ymiskum fast evni. Greiningarhátturin er einfaldur og effektivur, og krevur bert eina rivu á undirlagsflatanum fyri at fáa skjótt nágreinilig úrslit. Hesin hátturin er gjørdur til framleiðslulinjuroyndir og verður gjørdur av verksmiðju{2}}-útbúnum operatørum.
Tá roynt verður, skal eitt mid{0}}ranga virði veljast sum útgangsstøði, so sum 38mN/m. Um pennurin bleytir undirlagið innan 2 sekund, er yvirflatuspenningurin hjá undirlaginum størri enn ella javnbjóðis valda virðið. Ein onnur roynd skal gerast við einum penni av einum hægri virði, og so framvegis, til úrslitið minkar til vatnperlu (kúlulaga form) innan 2 sekund. Fyrra virðið verður síðani mett sum yvirflatuorkan hjá undirlagnum og nýtt til samanberandi greining.
Um pennurin minkar til eina vatnperlu (kúlulaga form) eftir fyrstu royndina, skal ein onnur roynd við lægri virði gerast, til yvirflatin er vátur. Hesin hátturin mátar nágreiniliga yvirflatuspenningin og bleytingarevnið hjá undirlagnum, og hjálpir til at áseta, um yvirflatuviðurskiftini hjá undirlagnum lúka krøvini áðrenn royndina, soleiðis at tillagingar kunnu gerast fyri at lúka ávísu krøvini.
Í ídnaðarpraksis verður yvirflatuorkan (yvirflatuspenningur) av plastikki mátað við at leggja ein 100mm langan blekkstriku av blekki við ymiskum yvirflatuorkum á filmin, sum skal roynast. Strikan er eygleidd at síggja, um meira enn 90% av strikuni minkar og myndar dropar innan tvey sekund. Um so er, verður strikan sett aftur við einum blekki av lægri yvirflatuorku og somu eygleiðingar endurtiknar, fyrr enn eingin krymping ella dropar myndast. Yvirflatuorkan í hesi royndarblekki svarar síðani til yvirflatuorkuna í filminum. Hesin hátturin mátar nágreiniliga yvirflatuspenningin og yvirflatubleytingarførið hjá undirlagnum og ásetir, um undirlagsflatuviðurskiftini lúka krøvini áðrenn áseting, soleiðis at tillagingar í blekkinum, klædninginum og viskositetinum verða lýktir til at lúka ynsktu krøvini.
Yvirflatuspenningur og yvirflatubleyting eru sera álítandi kriterium fyri at máta nágreiniliga viðlíkahald av prentblekki og øðrum tilfari til yvirflatur. Men onnur viðurskifti, so sum statisk streymur og ymisk tilsetingarevni, ávirka eisini seigdina. Hesi viðurskifti síggjast tó ofta ikki aftur undir kanningini, og sjálvt góð kanningarúrslit lúka kanska ikki verulig krøv. Hetta krevur umrøðu av hesum tøkniligu spurningum við rávøruveitaran. Generelt eru hesar treytir ósannlíkar, og eitt yvirflatuvirði á 38-41 mN/m lýkur seigdkrøvini. Yvirflatuspenningar undir 37 mN/m hava við sær nógvar blankar síður (einki prentað innihald), meðan seigdin er vánalig undir 35 mN/m.
Generelt er evnið hjá einum undirlagi at mynda blekkdropar, pels og festa seg í sambandi við yvirflatuorkuna. Um yvirflatuorkan hjá undirlaginum er lægri enn yvirflatuspenningurin í álagdu royndarvætuni, fer perlur og linju krymping fram. Tí er fyri mest upploysandi- grundaða prenting og plastikk, kravdi royndarpennurin millum 36 og 40 dynes/cm. Sum blekk- grundað væta krevja ein royndarpenn millum 40 og 44 dynes/cm. Sum laminering og klæðingarforrit krevja eina yvirflatuorku uppá 50 dynes/cm ella hægri. Tað er greitt, at yvirflatuorkumetingin er neyðug, áðrenn prenting, klæðing ella laminering.
Koronapennar klára seg væl á flestu non{0}}dhesiva tilfari. Tað er umráðandi, at royndarvætan ikki broytir yvirflatueginleikar hjá undirlagnum. Um til dømis royndarvætan gjøgnumgongur eitt fibur undirlag (so sum pappír) og ger, at tað bólgnar, kann úrslitið vísa viðkvæmi fyri vætu. Lívfrøðiligar reaktiónir millum undirlagið og royndarvætuna ógilda úrslitini. Fyri at tryggja endurgivið kanningarúrslit skulu tilfarsframleiðslu og kanningarhættir standardiserast. ASTM STD D6182 protokollin tilskilar royndarviðurskifti og háttaløg. Royndarteoriin leggur dent á týdningin av at standardisera umhvørvisumhvørvið, undirlagið og royndarháttin. Venjarar geva royndarfólkum boð um at minka um allar variatiónir. Relativ væta skal ikki fara upp um standardin; ov nógv væta kann versna dátubroytiligheitina. At enda skal royndartíðin av ekstrudering ella klæðing (prenting) stýrast. Hetta mátar nágreiniliga, um yvirflatuspenningurin í filminum røkkur royndarpenninum. Hetta ger, at brúkarar kunnu skilja greitt, um filmurin er hóskandi til prenting, laminering, vakuum aluminium-avseting og onnur forrit. Hetta stýrir í roynd og veru góðskuni og minkar um tap orsakað av undirstandardtilfari.